***Ben Eylül Sen Haziran ***

Bir eylüldü başlayan içimde

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını

Çimenler sararmıştı

Rengi solmuştu tüm çiçeklerin

Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı

Katar gidiyordu kuşlar uzaklara

Deli deli esiyordu rüzgar

Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa

Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar

Neydi o bir zamanlar

Sevmişliğim, sevilmişliğim

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

Ne bu kadere boyun eğmişliğim

Ne bu acıdan korlaşan yürek

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım

Önümdeki diz boyu karanlıklar da ne

Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

Beni kötü yakaladın haziran

Gamlı, yıkık eylül sonuma

Bir ilk yaz tazeliği getirdin

Masmavi göğünle

Cana can katan güneşinle

Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime

Çiçekler açtı dokunduğun

Çimler büyüdü yürüdüğün

Ve güller katmer oldu güldüğün yerde

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından

Dallarım yere değiyor

Güneşi batmadan saçlarının

Bir dolunay doğuyor bakışlarından

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

Başım dönüyor, of başım dönüyor yaşamaktan

Ölebilirim artık

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

Baksana; parmak uçlarım ateş

Lavlar fışkırıyor göz bebeklerimden

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Benimle meydan oku her çaresizliğe

Benimle uyu, benimle uyan

Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin

Bir gün baksam ki gelmişsin..

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

Gözlerinde bir bitmez,bir tükenmez güzellik

Saçlarında ilkbahar..

Bir gün baksam ki gelmişsin..

Gülüşünde taze serin bir rüzgar

Ellerin yine eskisi kadar güzel

Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar..

Bir gün baksam ki gelmişsin..

Hasretin içimde sonsuzluk kadar.

Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.

Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.

Bir gün baksam ki gelmişsin..

Ne yüzünde bir gölge,ne dilinde sitem var.

Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm

Benim olmuş dünyalar. . .

If Only You Came One Day    

If only you came one day..

From the distants, tired like a pigeon sweetheart.

A never ending beauty in your eyes

Spring in your hair..

If only you came one day..

A fresh breeze in your smile

Your hands still as beautiful

All the doors you touch blossomed..

If only you came one day..

Your longing inside me, like eternity.

I stare bewildered all of a sudden, helpless.

Stars from the sky fallen on my heart.

If only you came one day..

With no shadow on your face, and no reproach in your words.

I rub your dusty shoes on my eyes

The whole world is mine..

Canım Seninle Olmak İstiyor 

Nasıl oldu anlayamadım

Tanıştık

Birdenbire

Nedenini sorma boşyere

Seni kucaklamak geldi içimden

Kendimi tutamadım işte geldim yanına

Anladım sendin aradığım hayatım boyunca

Kim koşup açmaz hemen aşk kapıyı çalınca

Yalnız yaşamak zor beklemek ondan da zor

Çektiklerim artık yeter gel benimle ol

Mantık irade kuvvet

Sevince pek işlemiyor

Canım seninle olmak istiyor

İnanmazdım sevgiye

Gülerdim ben herkese

Derdim; insan kısmetini kendi bulur isterse

Oysa sözler ne kadar boş insan sevince

Kalbim sanki deli gibi seni görünce

Mantık irade kuvvet

Sevince pek işlemiyor

Canım seninle olmak istiyor

I Want to Be with You 

I couldn't comprehend how, but

We met

Out of nowhere.

Don't ask me why, there is no point

I just wanted to hug you.

I couldn't help myself, and I came to you.

I see now, it was you I have been looking for all my life

Is there anyone who won't open the door when it's love knocking...

It is hard to live alone, but it is even harder to wait

I suffered enough, come and stay with me.

Reason, determination, strength...

They just don't work when you are in love

I want to be with you.

I used to not believe in love

I used to laugh at other people

I used to say, one will create his own destiny

But words are vain when you are in love

My heart goes crazy whenever I see you

Reason, determination, strength...

They just don't work when you are in love

I want to be with you.

Bana sen lazimsin

Bu kalp bir sende titrer
Yak hadi durma
Senin bu küller

Ne yaz, ne kışı bekler
Bu kalp bir seni özler
Vur hadi durma
Senin bu izler
Bana sen lazımsın

Teselli aramak zor gelir
Giden sevgili arkasında
Yürek paramparça bir halde
Bedenim darmadağın

Giderken dökülen göz yaşlarım
Ne ilk, ne son
Sadece zamansız yaşandı her şey
Anladım, sana geç kaldı bu ömür
Darmaduman

Bırakıp bir kenara yaşanan her şeyi
Atıyorum kendimi gecelere
Bir başka sevgilide avunurum diye
Süründü bu gönül elden ele

Ne güz, ne güller ister
Bu kalp bir sende titrer
Yak hadi durma
Senin bu küller

Ne yaz, ne kışı bekler
Bu kalp bir seni özler...

***Will Love Each Other Without Tiredness***  

No! This wont be my last poem to you

Nor my last son... Never!

will write everyday, again

Everyday more than the previous one

One day i will tell about you

One day your love...

Maybe will find in my last poem

your warmest look!...

Later i will tell about me

i will tremble in verses warmly

'This song!' i will say

You will understand and laugh lightly

will never come to 'Z'

will always anchor on 'A'

you will spread yearnings in your impatience

But me will get calm in storms!

and our love will go on without getting tired

will love eachother without getting tired

with your cant get enough me, and mine you

***Hikaye***

Senin dudakların pembe

Ellerin beyaz,

Al tut ellerimi bebek

Tut biraz!

Benim doğduğum köylerde

Ceviz ağaçları yoktu,

Ben bu yüzden serinliğe hasretim

Okşa biraz!

Benim doğduğum köylerde

Buğday tarlaları yoktu,

Dağıt saçlarını bebek

Savur biraz!

Benim doğduğum köyleri

Akşamları eşkıyalar basardı

Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem

Konuş biraz!

Benim doğduğum köylerde

İnsanlar gülmesini bilmezdi

Ben bu yüzden böyle naçar kalmışım

Gül biraz!

Benim doğduğum köylerde

Kuzey rüzgarları eserdi,

Hep bu yüzden dudaklarım çatlaktır

Öp biraz!

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!

Benim doğduğum köyler de güzeldi

Sen de anlat doğduğun yerleri,

Anlat biraz! 

***Story*** 

Your lips are red

Your hands are white

Take my hands, child,

Hold them a while.

In the village where I was born

There were no walnut trees

That's why I yearn for coolness

Fondle me a while.

In the village where I was born

There were no cornfields

So scatter your hair child

Flaunt it a while.

In the village where I was born

The north winds blew

That's why my lips are cracked

Kiss them a while

In the village where I was born

Bandits struck by night

That's why I hate to be alone

Speak with me a while

In the village where I was born

Men did not know how to laugh

That's why I'm still so unhappy

Make me laugh a while

You are light and beauty, like my country

The village where I was born was beautiful too

Now tell me of the place where you were born

Tell me a while.

***Don't Forget***

Do you know what it is like to be sleepless

Did you ever tear apart the pillow with your nails

Did you ever direct your eyes to the ceiling and

Think all night

And did you ever wait whole day

With the hope that the one you wait for may come

When nobody came,

Nobody called you

Did you cry to death

Then, drawing back to the darkest of lonelinesses,

Did you remember one by one

Whatever you have left belonging to your love

Do you know how it is to melt day by day

To die with the pride of a giant tree

To look for a consolation?

Heading to the roads, your mind clouded

In the solitary parks, deserted streets

And with the whole city is sleeping in the distants

Did you ever feel thrown away

Like an aged dog,

Like an old shirt?

Did your whole body get tired

From walking day and night,

From love?

Do you know the pain of loneliness?

Was the feeling of being forgotten ever stuck at your back like a sharp knife?

Did the poisonous flowers of jealousy blossom inside you?

Suppressing all your pride,

Did you bend and kiss the earth

On the roads your love walked through?

Do you know what it is like to be desperate?

Did you ever see absence?

Did you feel like

Crushing your burning head by hitting it to the walls?

Did you die a thousand times every day?

Don't condemn me because I am like this.

If I let myself go one day

Into the deepness of eternity

Like a wounded and beaten soldier

Don't reprove me.

Don't forget that

Every lover is a nameless hero

Don't forget that

You are as human as you can love.

Ümit Yaşar Oğuzcan

***Unutma ki***  

Sen uykusuzluk nedir bilir misin

Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı

Gözlerini tavana dikip

Düşündüğün oldu mu bütün gece

Ve bütün bir gün

Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç

Gelmeyince

Seni aramayınca

Ölesiye ağladın mı

Sonra çekilip en koyusuna yalnızlıkların

Ona ait ne varsa

Bir bir hatırladın mı

Sen günden güne erimeyi bilir misin

Dev bir ağacın vakarı içinde ölmeyi

Bir teselli aramayı

Issız parklarda, tenha sokaklarda

Ve bütün bir şehir uyurken uzaklarda

Deli divane yollara düşüp

Yaşlanmış bir köpek gibi

Eskimiş bir gömlek gibi

Atılmışlığını hissettiğin oldu mu

Sevmekten

Günler geceler boyunca yürümekten

Elin ayağın yoruldu mu

Sen yalnızlığın acısını bilir misin

Unutulmak bir hançer gibi saplandı mı sırtına

İçinde kıskançlığın zehirli çiçekleri açtı mı

Bütün gururunu çiğneyip

Sevdiğinin geçtiği yollarda

Bastığı toprakları eğilip öptün mü

Sen çaresizlik nedir bilir misin

Sen yokluk nedir gördün mü

Yanan başını

Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden

Sen her gün bin defa öldün mü

Böyleyim diye ayıplama beni

Bir gün kendimi

Sonsuzluğun koynuna bırakırsam

Yaralı ve yenik bir asker gibi

Darılma

Unutma ki

Her seven isimsiz bir kahramandır

Unutma ki

İnsan; sevebildiği kadar insandır.

***I Can't Live Without You***

Don't leave me darling

I can't endure your absence.

I can't console myself

With tears of longing.

You say you'll return to me one day

But I don't believe in destiny.

After all the memories you left behind,

I can't live without you...

***Ben Sensiz Yaşayamam***

Bırakma beni sevdiğim

Gidişine dayanamam

Hasret gözyaşlarımla

Kendimi avutamam

Dönerim dersin ama

Kadere inanmam

Bıraktığın anılarınla

Ben sensiz yaşayamam...

***Eger*** 

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,

arkalarında doldurulması

mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,

en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,

yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,

çalınan birinin kalbiyse eğer.

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,

insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,

hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,

kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,

öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de

kalp, göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer.

Yerini başka şeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,

son sigara yudum yudum paylaşılmasaydı eğer.

Düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman,

meydan savaşlarında korkular, aşkı ağır yaralamasaydı eğer.

Su gibi akıp geçerdi hiç geçmeyecekmiş gibi duran zaman,

beklemeye değecek olan gelecekse sonunda eğer.

Rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,

tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,

yaşanılası her şey yasanmış olsaydı eğer.

O kadar da çekilmez olmazdı yalnızlıklar,

son umut ışığı da sönmemiş olsaydı eğer.

Bu kadar da ısıtmazdı belki de bahar güneşleri,

her kaybedişin ardından hayat yeniden başlamasaydı eğer.

Kahvaltıdan da önce sigaraya sarılmak şart olmazdı belki de,

dev bir özlem dalgası meydan okumasaydı eğer.

Anılarda kalırdı belki de zamanla ince bel,

namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eğer.

Uykusuzluklar yıkıp geçmezdi, kısacık kestirmelerin ardından,

dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer.

İssiz bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de,

sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Yoksul düşmezdi yıllanmış şarap tadındaki şiirler böylesine,

kulağına okunacak biri olsaydı eğer.

İnanmak mümkün olmazdı her aşkın bağrında bir ayrılık gizlendiğine belki de,

kartvizitinde 'onca ayrılığın birinci dereceden failidir' denmeseydi eğer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,

ihanetinden onlar da payını almasaydı eğer.

Issızlığa teslim olmazdı sahiller,

Kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım.

yalnız kalmaktan korkmuyorum da,

ya canım ellerini tutmak isterse...

Evet Sevgili,

Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,

kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,

mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer!!

***  If  ***     

It is not that important to leave and go

if it didn't leave gaps behind

that are impossible to fill.

Even the big separations are not that hard to endure,

if they were started at the best moment.

Crying is not something to be ashamed of,

if the tears are coming from the heart.

Stealing is not disgraceful,

if it is the heart of somebody that is stolen.

Love has nothing to be afraid of,

if one could get rid of all skins.

A known voice would not make one so upset,

if it was never heard.

The leakproof embraces would perhaps be forgotten more easily,

if they were not wrapped with passionate love.

The big hazel eyes would head to uncertainty as time passes,

if they didn't look so crazy.

It would perhaps be easy to forget the burning taste of a wet kiss,

if the heart did not press on the rib cage that hard.

The long night conversations could be replaced by something else,

if the last cigarette was not shared breath by breath.

It wouldn't snow even on the dreams,

if the fears had not wounded love in the battles.

Time, still as if it will never pass, would fly like an arrow,

if the one that's worth waiting for would come at the end.

Even the color of the hair in the dreams would fade away with time,

if their inexpressible smell had not stuck on the pillows.

Even that huge, that splendid end, death, would lose its meaning,

If everything worth living was already lived.

Loneliness would not be that unbearable,

If the final glimmer of hope had not faded away.

The spring sun perhaps would not heat this much,

if life did not start again after every loss.

It would perhaps not be necessary to smoke before breakfast,

if a giant wave of longing did not challenge.

Maybe the thin waist would remain in memories,

if even the shameless tea was not given in a thin-waisted glass.

Sleeplessness would not ruin that badly right after short naps,

if the silk skin to touch was not that far away.

Even a jobless home could turn to paradise maybe,

if it was heated by a warm smile.

Poems with the taste of aged wine would not feel as poor,

if there was someone to whisper them to.

It would perhaps not be possible to believe that every love hides a separation deep inside,

if it did not have on its calling card the label 'first degree perpetrator of so many separations'.

Daisies would not really look down,

if they did not have their shares from your betrayal.

Coasts would not surrender to solitude,

if you did not try to console yourself with aimless strolls on your own faint coasts.

I will be alone after you go.

and I am not afraid of being alone,

but what if I want to hold your hands...

Yes sweetheart,

Who would miss the smell of the sweat inside your palms,

who would want to lie along your thin fingers,

if these eyes had not witnessed a splendid period in their past!!

****Anlar ****

Eger,yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

İkincisinde daha çok hata yapardım.

Kusursuz olmaya çalışmaz,sırtüstü yatardım.

Neşeli olurdum, ilkinde olmadıgım kadar,

Çok az şeyi

Ciddiyetle yapardım.

Temizlik sorun bile olmazdı asla.

Daha çokriske girerdim.

Seyahat ederdim daha fazla.

Daha çok güneş doguşu izler,

Daha çok dağa tırmanır,daha çok nehirde yüzerdim.

Görmedigim bir çok yere giderdim.

Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.

Gerçek sorunlarım oludu hayali olanların yerine.

Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım .

Yeniden başlayabilseydim eger,yalnız mutlu anlarım olurdu.

Farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten.

Anlar,sadece anlar.Siz de anı yaşayın.

Hiçbir yere yanında su,şemsiye ve paraşüt almadan,

Gitmeyen insanlardandım ben.

Yeniden başlayabilseydim eger ,hiçbir şey taşımazdım.

Eger yeniden başlayabilseydim,

İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

Bilinmeyen yollar keşfeder,güneşin tadına varır,

Çocuklarla oynardım,bir şansım olsaydı eger.

Ama işte 85'indeyim ve biliyorumn...

Ölüyorum...

***Moments*** 

If I could start over my life,

I would make more mistakes in the new one.

Not trying to be perfect, I would just lie on my back.

I would be happy, more than I ever was in my first try,

There would be very few things

That I would do seriously.

Cleanliness would never be a problem.

I would take more risks.

I would travel more.

I would watch the sunrise more often,

I would climb mountains and swim in rivers more often.

I would go see places I didn't see.

I would eat ice cream like crazy, and green beans much less.

I would have real troubles, instead of the imaginary ones.

I used to be striving for efficiency at every moment of my life.

If I could start over, I would only have happy moments.

Do you realize that this is what life is all about?

Moments, only moments. Seize the moment.

I used to go nowhere without water, umbrella and parachutes with me.

If I could start over, I would carry nothing.

If I could start over,

I would throw away my shoes in the Spring.

And I would walk barefoot until the end of Fall.

I would discover hidden paths, enjoy the sun,

And play with the kids, if I had the chance.

But I am 85 and I know...

I am dying...

Korkuyorum        

Yağmuru seviyorum diyorsun,

yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...

Güneşi seviyorum diyorsun,

güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...

Rüzgarı seviyorum diyorsun,

rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...

İşte,bunun için korkuyorum;

Beni de sevdiğini söylüyorsun...

~Histoire De Luv~

Yeah - Guess who's back?

Baby, si je pense a toi lady

Ce que tu m'as donnee ton baby love, come on

Walk with me, au paradis des fous, rock with me

Baby si je reviens vers toi lady

c que j'ai besoin de ce gangsta love

Att'tion boy, et personne peux te le donner comme moi tu le sais girl

Au paradis des fous, on est tous perdus

Entre le bien, le mal on est confondus

Chercher l'вme soeur pour fuir le malheur

Croire qu'on est amoureux, pour oublier en un 1/4 d'heure

C'est du gansta love a son meilleur

C'est la guerre des go, la loi d'honneur

Personne, no son, confiance, so

Pas cheating, pas de films, pas de danse, so

Girl si t'es ready let's go,

Je te prends sous mon aile, et si t'es gкnйe, let go

Je te ferais voir, ce que tu n'as jamais vu

Je te ferais croire, ce que tu n'as jamais cru, yo my baby

Et tu traоnes avec le best, parce que t'es my baby

T'inquiиtes pas pour le reste, si t'es ma baby

La vie est plus facile avec un peu d'oseille

T'inquiиtes pas girl, la tienne ne sera plus jamais la mкme

Ho, easy baby

J'ai besoin d'un vent frais, une sorte de breezy, baby

Pourrais tu l'кtre pour moi, pourrais tu le faire pour moi

Tu sais parfois la vie est un prof sournois

Mais ce n'est pas de ta faute, et je l'entend

Et j'ai besoin de savoir si au fond tu me comprends

Si tu seras la, dans les moments les plus difficiles,

Seras tu lа sachant que ma vie ressemble а un film

C'est de la pure action en permanence

C'est notre vie privйe, on vend, on annonce

C'est le temps qui passe sans que j'sois avec toi

C'est mon stylo qui pleure, qui parle de toi

Si tout зa ne te fait pas peur

Si quelque part tu peux y trouver ton bonheur

Si tu tiens ou bien tu comptes sur moi

Yo my girl, right, alors tu marches avec moi

[K-Maro:]

Get down, baby now get down with you

If you shine with me, I'll shine with you, my girl

[Woman:]

Au paradis des fous t'es le seul boy

Au paradis des fous t'es mon homme boy

[K-Maro:]

Get down baby now get down with you

If you shine with me, I'll shine with you, my girl

[Woman:]

Si je shine pour toi baby des histoires de luv, just me and my baby

[Woman:]

Si tu l'dis que tu m'aimes, sans problиme boy, your my man, boy

On parle des belles histoire de luv'

Ta vie est la mienne, boy (K-Maro: So nice)

Au paradis des fous et t'es le seul, qu' t'es mon homme, boy (K: Get up)

  L’amour et le temps

Qu’ont en commun la Richesse, l’Orgueil, la Tristesse, le Bonheur et tant d’autres... ?

Le conte de l’amour et du temps

La Richesse passait à côté de l’Amour dans un luxueux bateau. L’Amour lui dit, "Richesse, peux-tu m’emmener ?" "Non car il y a beaucoup d’argent et d’or sur mon bateau. Je n’ai pas de place pour toi."

L’Amour décida alors de demander à l’Orgueil, qui passait aussi dans un magnifique vaisseau, "Orgueil, aide moi je t’en prie !" "Je ne puis t’aider, Amour. Tu es tout mouillé et tu pourrais endommager mon bateau."

La Tristesse étant à côté, l’Amour lui demanda, "Tristesse, laisse moi venir avec toi.". "Ooh... Amour, je suis tellement triste que j’ai besoin d’être seule !"

Le Bonheur passa aussi à côté de l’Amour, mais il était si heureux qu’il n’entendit même pas l’Amour l’appeler !

Soudain, une voix dit, "Viens Amour, je te prends avec moi."

C’était un vieillard qui avait parlé. L’Amour se sentit si reconnaissant et plein de joie qu’il en oublia de demander son nom au vieillard. Lorsqu’ils arrivèrent sur la terre ferme, le vieillard s’en alla.

L’Amour réalisa combien il lui devait et demanda au Savoir "Qui m’a aidé ?" "C’était le Temps" répondit le Savoir. "Le Temps ?" s’interrogea l’Amour. "

Mais pourquoi le Temps m’a-t-il aidé ?" Le Savoir sourit plein de sagesse et répondit : "C’est parce que Seul le Temps est capable de comprendre combien l’Amour est important dans la Vie."

 Love and Time

Once upon a time, there was an island where all the feelings lived; Happiness, Sadness, Knowledge and all the others, including Love.

One day, it was announced to all of the feelings that the island was Going to sink to the bottom of the ocean. So, all the feelings prepared their boats to leave. Love was the only one that stayed to the end. She wanted to cherish the island paradise until the last possible moment.

When the island was almost totally under, Love decided it was time to leave. She began looking for someone to ask for help. Just then, Richness was passing by in a grand boat.

 Love asked, "Richness, Can I come with you on your boat?" Richness answered, "I'm sorry but there is a lot of silver and gold on my boat and there would be no room for you anywhere."

Then, Love decided to ask Vanity for help, who was passing in a beautiful vessel. Love cried out, "Vanity, help me please."

"I can't help you," Vanitysaid, "You are all wet and will damage my beautiful boat."

Next, Love saw Sadness passing by. Love said, " Sadness, please let me go with you."

Sadness answered, "Love, I'm sorry but I just need to be alone now."

Then, Love saw Happiness. Love cried out, "Happiness, please take me with you."

But, Happiness was so overjoyed, that he didn't hear Love calling to him. Love began to cry.

She then heard a voice say, "Come, Love, I will take you with me." It was an elder.

Love felt so blessed and overjoyed that she forgot to ask the elder his name. When they arrived on land, the elder went on his way. Love realized how much she owed the elder. Love looked for Knowledge and asked, "Who was the elder that helped me?"

"It was Time," Knowledge answered. "But, why did Time help me, when no one else would?" Love asked.

Knowledge smiled and with deep wisdom and sincerity, answered,

"Because only Time is capable of understanding how great Love is."

 Aşk ve Zaman

Bir zamanlar bütün duyguların üzerınde yaşadığı bir ada varmış.

Mutluluk, Üzüntü, Bilgi, Aşk ve tüm diğerleri.

Bir gün adanin batmakta olduğu duygulara haber verilmiş.

Bunun üzerıne hepsi adayı terketmek için sandallarını hazırlamışlar.

Adada en son kalan Aşk olmuş.

Çünkü mümkün olan en son ana kadar beklemek istemiş.

Ada neredeyse battığı zaman, Aşk yardım istermeye karar

vermiş.

Zenginlikö çok büyük bir teknenın içinde geçmekteymiş.

Aşk: ''Zenginlik, beni de yanına alır mısın?'' diye sormuş.

''Hayır alamam'' demiş Zenginlik, ''Teknemde çok fazla altın ve gümüş var, senin için yer yok.''

Aşk, çok güzel bir yelkenlinin içindeki Kibir'den yardım ıstemiş.

''Kibir, lütfen bana yardım et.''

''Sana yardım edemem Aşk. Sırılsıklamsın ve yelkenlimi mahvedebilirsin'' diye cevap vermiş Kibir.

Üzüntü yakınlardaymış ve Aşk ondan da yardım istemiş:

''Üzüntü izin ver seninle geleyim.''

''Of Aşk ! ... O kadar üzgünüm ki, yalnız kalmaya ihtiyacım var.''

Mutluluk da yanından geçmiş.

Ama o kadar mutluymuş ki Aşk'ın çağrısını duymamış bile.

Birden arkalardan bir ses: ''Gel Aşk. Seni yanıma alacağım...''

Bu, Aşk'dan daha yaşlıca birısiymiş.

Aşk o kadar şsnslı ve mutlu hissetmis ki kendisini,

onu yanına alanın kim olduğunu öğrenmeyi akıl edememiş.

Yeni bir kara parçasına verdıklarında,

kendisine yardım eden yoluna devam etmiş.

Ona ne kadar borçlu olduğunu farkeden Aşk, Bilgi'ye sormuş:

''Bana yardım eden kimdi?''

''O, Zaman'dı'' diye cavap vermiş Bilgi.

''Zaman mı? Neden bana yardım etti ki?'' diye sormuş, Aşk.

Bilgi gülümsemiş:

''Çünkü Aşk'ın ne kadar büyük olduğunu sadece zaman anlayabilir...''